Monday, June 24, 2013

ജാഗ്രത.

നമ്മുടെ നാടായ നിലമ്പൂരിലെ ജയന്തി പിന്നെ കീര്‍ത്തി എന്ന് പേര് മാറ്റിയ ഇന്ന് ഇല്ലാത്ത   പഴയൊരു ഓലടാക്കീസ് ആയിരുന്നു. സീമേച്ചി നടിച്ച 'അര്‍ച്ചന ടീച്ചര്‍' ആയിരുന്നു ഉല്‍ഘാടനചിത്രം. മനസ്സിന്‍റെ തിരശ്ശീലയിലേക്ക് ഹൃദയമാകുന്ന ഫിലിം പ്രൊജക്ടറില്‍ തലച്ചോറിലെ വൈദ്യുതി  കൊണ്ട് ഓര്‍മ്മകളുടെ ഫിലിം ചുരുളുകള്‍ ഞാന്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ പൊട്ടലും ചീറ്റലും ഉണ്ടെങ്കിലും തെളിമ നശിക്കാത്ത ദൃശ്യങ്ങള്‍ കാണാനായി.

അതില്‍ ആദ്യം വന്ന സീന്‍ ഒരു 'ജാഗ്രത'യാണ്.

മമ്മൂട്ടിയുടെ സിനിമ 'ജാഗ്രത' റിലീസായ ആദ്യ ദിവസം ഫസ്റ്റ് ഷോ.. ഇന്നത്തെപോലെ ടിവി ചാനലുകളും കണ്ണീര്‍ സീരിയലുകളും ഇല്ലാത്ത കാലമായതിനാല്‍ ഹാള്‍ നിറയെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങിയ കുടുംബങ്ങളെകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.

സ്ക്രീനില്‍ 'ജാഗ്രത' എഴുതികാണിച്ചു പടം തുടങ്ങി കുറച്ചായപ്പോള്‍ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസില്‍ ഒരു വല്ലാത്ത നാറ്റവും പിന്നെ ഡോള്‍ബി സൌണ്ടും പരന്നു.  പ്രേക്ഷകര്‍ മൂക്ക് പൊത്തി ചുറ്റും നോക്കി പിറുപിറുത്തു. അവര്‍ ജാഗ്രതയോടെ പിന്നോട്ടും മുന്നോട്ടും നോക്കി. ആകെ പരവശരായി. സ്ക്രീനില്‍ മമ്മൂക്ക വന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ആ നാറിയ നാറ്റവും ഡോള്‍ബി സൌണ്ടും.

അസഹനീയമായപ്പോള്‍ ചില പുരുഷകേസരികള്‍ തെറി തുടങ്ങി.

"ഏതു തന്തയില്ലാത്തവനാ ഇമ്മാതിരി വളി വിടുന്നത്?"

മറുപടിയായി ഒരു കുറുകിയ വളിയുടെ അലയൊലി വന്നു കെട്ടടങ്ങി.

"നായിന്‍റെ മോന്‍ വളി വിടാന്‍ ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. ചെറ്റ"

ഇടവേള ആകും വരെ വളിയമിട്ട് അഞ്ചാറെണ്ണം പൊട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും. ഏതാനും സ്ത്രീകള്‍ കുട്ടികളെയെടുത്ത് മൂക്ക് പൊത്തി ഓടുന്നത് കണ്ടു.

ഇടവേളയായി. ഹാളില്‍ മാറാല പിടിച്ച ലൈറ്റുകള്‍ കത്തി. 

സ്ക്രീനിനു പിന്നിലെ ബോക്സില്‍ നിന്നും പാട്ടോഴുകി.

"ഇവിടെ കാറ്റിനു സുഗന്ധം..
ഇതിലേ പോയത് വസന്തം..."

അപ്പോഴും ആരാണാ വളിയുടെ ഉടമ എന്നറിയാന്‍ എല്ലാരും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ദേ ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്യേ.."  - ആരോ കൈകൊട്ടി ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചത് കേട്ട് എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

ഒരു മീശക്കൊമ്പന്‍ ചുവന്നകണ്ണുകള്‍ ഉരുട്ടിക്കൊണ്ട് കത്തിച്ച ബീഡി കറുത്തചുണ്ടില്‍ പിടിപ്പിച്ച് രണ്ടുകാലും പൊക്കി സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്നു. അയാളാണ് കൈകൊട്ടി എല്ലാവരേയും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചത്.
ആള് നല്ല പൂസ്സില്‍ ഇരിക്കുന്നു.

"അതെ. ഞാന്‍ തന്നെയാ ഈ വന്ന വളികളൊക്കെ വിട്ടത്!"

എല്ലാരും ഞെട്ടി നോക്കി. അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.

"പിടിച്ചാ നില്‍ക്കാന്‍ കൈയും കാലും ആകൃതിയുമൊന്നും അതിനു പടച്ചവന്‍ കൊടുത്തില്ലല്ലോ. വളി വിട്ടതിന് ഇത്രമാത്രം തന്തയ്ക്ക് വിളി കേള്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ എന്ത് തെറ്റാ ചെയ്തെ? ഞാനും തറവാട്ടീ പെറന്നവന്‍ തന്നെ. വളി ഏത് തറവാട്ടീ പേറന്നവനും വരുന്ന ഇനമാ..

അയാളുടെ സീരിയസ്സായ കുമ്പസാരം കേട്ട് എല്ലാവരും വാപൊളിച്ച് ഇരുന്നപ്പോള്‍ ഇടവേള കഴിഞ്ഞു സിനിമ തുടര്‍ന്നു.

"എല്ലാരും ജാഗ്രത കണ്ട് പോകാന്‍ നോക്കീന്‍.... "- പുള്ളിക്കാരന്‍ ഒന്നൂടെ ആഞ്ഞു മുക്കിനോക്കി. പക്ഷെ പൊട്ടിയില്ല. ശൂ.... മാത്രം പോയി. സ്റ്റോക്ക് തീര്‍ന്നോ ആവോ. മൂപ്പര്‍ ജാഗ്രത സിനിമയില്‍ ലയിച്ചിരുന്നു.

(കീര്‍ത്തിയുടെ ഇന്നത്തെ കോലം. ഇന്നിതും അവിടെ കാണുന്നില്ല എന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു നഷ്ടബോധം)


Monday, September 24, 2012

താരകതിലകം


മലയാള സിനിമയിലെ പെരുന്തച്ചന്‍ തിലകേട്ടനെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കണ്ടത്‌ 1986-ല്‍ 'എന്നെന്നും കണ്ണേട്ടന്റെ' ചിത്രീകരണത്തിന് നിലമ്പൂരില്‍ അദ്ദേഹം വന്നപ്പോഴാണ്. അതില്‍ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നെടുമുടിവേണുവും ജഗതിയും അഭിനയിച്ചിരുന്നു. (നെടുമുടി അപ്പൂപ്പന്‍ ആയും തിലകന്‍ മകനായും).

അന്ന് ഞാന്‍ സ്കൂള്‍ ക്ലാസ്‌ കട്ട് ചെയ്ത് ദിവസം മുഴുവനും ഷൂട്ടിംഗ് കണ്ടു നില്‍ക്കുമായിരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് എന്നെ സെറ്റിലെ പലര്‍ക്കും പരിചിതമായി. (അവരുടെ വ്യൂ പോയന്റില്‍ ഒരു വായ്‌നോക്കി ആയിട്ടാവാം.) പരുക്കനായ തിലകേട്ടന്‍ സെറ്റില്‍ ആരോടും അടുക്കാതെ എപ്പോഴും തനിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. ജഗതി എത്തിയാല്‍ സെറ്റ്‌ ആകെ രസമയം ആകുമ്പോഴും ചിരിയില്‍ കൂടാതെ തിലകേട്ടന്‍ മാറിതന്നെ ഇരുന്നു.

അന്നൊക്കെ എന്നിലെ സിനിമാഭ്രമം സ്വപ്നമായി തന്നെ കിടന്നു. യാദൃശ്ചികമായി 2010-ല്‍ തിലകേട്ടന്‍ അഭിനയിച്ച വിനയന്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത 'രഘുവിന്റെ സ്വന്തം റസിയ' എന്ന സിനിമയില്‍ ചെറുതെങ്കിലും ശ്രദ്ധേയമായ മജിസ്റ്റ്രേറ്റ് വേഷം എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ അവസരം കിട്ടി. ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കോമ്പിനേഷന്‍ സീന്‍ ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും ആ  നടനതിലകത്തിന്റെ സിനിമയില്‍ എനിക്ക് കിട്ടിയ ഒരു പുരസ്കാരം ആയി ഞാന്‍ കാണുന്നു.

സിനിമയില്‍ പലവിധ കാരണങ്ങളാല്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെട്ട ആ അഭിനേതാവിന് വിനയന്‍ എന്ന ഒറ്റയാന്‍ ആണ് നല്ലൊരു വേഷം ഈ സിനിമയില്‍ നല്‍കിയത്‌. അതിനു ശേഷമാണ് രഞ്ജിത്ത് 'ഇന്ത്യന്‍ റൂപ്പി'യില്‍ അസാധ്യകഥാപാത്രം നല്‍കിയത്‌. പക്ഷെ, ഇന്ന് ടിവിയില്‍ ഒക്കെ വാര്‍ത്താവായനക്കാര്‍ വിനയനെ പരാമര്‍ശിച്ചത് കണ്ടില്ല. ഇന്ത്യന്‍ റൂപ്പിയും രഞ്ജിത്തും ആണ് തിലകനെ തിരികെ മലയാളസിനിമയില്‍ കൊണ്ടുവന്നത് എന്നാക്കി അവര്‍ നമ്മുടെ ചെവിയില്‍ എത്തിച്ചു.

സ്കൂള്‍ കട്ട് ചെയ്ത് അന്ന് അദ്ദേഹം ഒക്കെ അഭിനയിക്കുന്നത് വാപൊളിച്ച് നോക്കി നിന്ന ഞാന്‍ ഇന്ന് ഓഫീസില്‍ പോകാതെ ആ മഹാകലാകാരന്റെ വിയോഗത്തില്‍ അഗാധമായ ദുഃഖം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ആദരാഞ്ജലികള്‍ ..

Tuesday, May 15, 2012

സീമേച്ചിയെ കണ്ട മുഹൂര്‍ത്തം

തിരുവനന്തപുരത്ത്‌ ഞാന്‍ ജൂനിയര്‍ നടനായി വാണിരുന്ന കാലം വീണ്ടും എന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഓടിയെത്തി. ഇപ്രാവശ്യം നിങ്ങളുമായി പങ്കിടുന്ന അനുഭവകഥ തുടങ്ങട്ടെ..

അതിനു മുന്‍പേ ആമുഖം പോലെ ഒരു സീന്‍ തരാം. 'നാടോടിക്കാറ്റ്' സിനിമയില്‍ നടനാവാന്‍ വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്ന 'വിജയന്‍ ' കഥാപാത്രമായ ശ്രീനിവാസന്‍ ഐ.വി.ശശിയെ തേടി വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ സീമയെ കാണുന്നതും 'അവളുടെ രാവുകള്‍ ' എത്ര വട്ടം കണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്നതും ഓര്‍മ്മയില്ലേ.. 

എനിക്ക് ഏതായാലും സീമചേച്ചിയെ കാണാന്‍ മദ്രാസിലോ ഭരണിയിലോ പോകേണ്ടിവന്നില്ല. അത് വഴിയേ പറയാം. അങ്ങനെ ഞാന്‍ ഏതാനും സീരിയലുകളില്‍ വേഷം കെട്ടി ജീവിക്കും കാലം, ജൂനിയര്‍ ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ്‌ മാനേജര്‍ സലിംഭായ്‌ വിളിച്ചു, വേഗം മേരിലാന്റ് സ്റ്റുഡിയോയില്‍ എത്താന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്താ വേഷം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു കള്ളന്‍ വേഷം എന്നറിയിച്ചു. അപ്പോള്‍ ഇന്നലെ അഭിനയിച്ച പോലീസ്‌ വേഷമോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അത് വേറെ സീരിയലില്‍ അല്ലേ എന്നായി. കള്ളന്‍ എങ്കില്‍ കള്ളന്‍ . ഞാന്‍ നേരെ അങ്ങോട്ട്‌ ബസ്സ്‌ കയറി പുറപ്പെട്ടു.

സത്യന്‍ , നസീര്‍ , ജയന്‍ കാലം മുതല്‍ ചരിത്രം പേറി നില്‍ക്കുന്ന മേരിലാന്റ് സ്റ്റുഡിയോയുടെ കവാടം കടന്ന് ഞാന്‍ നടന്നു. കോടതിയുടെ സെറ്റ്‌ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി നോക്കുമ്പോള്‍ നാടോടിക്കാറ്റിലെ ശ്രീനിവാസന്‍ അന്തംവിട്ട പോലെ ഞാനും വാ പൊളിച്ചുപോയി. നേരെ മുന്നില്‍ ഒരു കസേരയില്‍ ജ്യൂസ് കുടിച്ചുകൊണ്ട് മജിസ്ട്രേറ്റ്‌ വേഷത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നു നമ്മുടെ സീമേച്ചി..! മുഖത്തിന്‌ പ്രായം തോന്നുന്നെങ്കിലും ശരീരത്തിന് വലിയ മാറ്റം ഒന്നും കണ്ടില്ല. 'പടച്ചോനേ ഇത് സീമ ആന്‍റിയല്ലേ?' എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ വാ തുറന്നെങ്കിലും സലിംഭായ്‌ കൈകൊട്ടി എന്നെ വിളിച്ചു. വേഗം പോയി വസ്ത്രം മാറാന്‍ ആക്ഞാപിച്ചു. ഞാന്‍ പോയി ഒരു വരയന്‍ ടീഷര്‍ട്ടും പാന്‍സും മാറി വന്നു. 

അന്ന് സീരിയലില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന ഇന്നത്തെ മലയാളസിനിമയിലെ തിരക്കുള്ള താരം അനൂപ്‌മേനോന്‍ കുറ്റവാളിയായ കഥാപാത്രമായി വേഷമിട്ട് ആരോടോ മൊബൈല്‍ഫോണില്‍ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഉലാത്തുന്നത് കണ്ടു. അന്നത്തെ സീരിയല്‍ സംവിധായകനും ഇന്നത്തെ മലയാള സിനിമാസംവിധായകനുമായ ഡോ.ബാബു ജനാര്‍ദ്ദനന്‍ തിരക്കഥ തിരക്കിട്ട് നോക്കികൊണ്ട് ഒരു കസേരയില്‍ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ വിളിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ ഊഴം കാത്തിരിക്കുന്ന ജൂനിയര്‍ ആര്‍ട്ടിസ്റ്റുകള്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കികൊണ്ട് സഹസംവിധായകന്‍ വാവ നടന്നുവന്നു. കോഴിക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും അറുക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒന്നിനെ എടുക്കുന്നപോലെ വാവ തിരഞ്ഞെടുത്തത്‌ എന്നെ! കൂടെ ചെല്ലാന്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ വിചാരിക്കുനതിനും മുന്‍പേ എന്റെ കാലുകള്‍ എന്നെ വഹിച്ച് കൊണ്ടുപോയി.

"ഡയലോഗ് തന്നാല്‍ തെട്ടിക്കുമോടെയ്?" വാവ ചോദിച്ചു.

"ഡയലോഗ് തന്നു നോക്കൂ. തെറ്റില്ല സര്‍ " ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"ശരി അകത്തേക്ക് വരൂ.." വാവ കോടതിയുടെ അകത്തേക്ക്. ഞാന്‍ പിറകെ..

"ആ കൂട്ടില്‍ പോയി നിന്നോളൂ" - പ്രതിക്കൂട് കാണിച്ചുകൊണ്ട് വാവ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ ഈശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അതില്‍ കയറി. എന്റെ കണ്ണുകളെ തള്ളിച്ചുകൊണ്ട്, വാ തുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സാക്ഷാല്‍ സീമേച്ചി സ്ലോമോഷനില്‍ എന്റെ മുന്നിലൂടെ ജഡ്ജി ഇരിക്കുന്ന കസേര ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുന്നു! ജഡ്ജിയുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഇട്ട സീമേച്ചിയുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ ഞാന്‍ കണ്ടത്‌ 'അവളുടെ രാവുകളി'ലെ കുപ്പായം മാത്രമിട്ട് തുട നോക്കുന്ന സീമെച്ചിയെ ആയിപ്പോയി. ജഡ്ജിയായ സീമേച്ചി കസേരയില്‍ ഇരുന്നു. നായകന്‍ ലോറിക്കാരന്‍ നോബിള്‍ ആയിമാറിയ അനൂപ്‌മേനോനും സുഹൃത്തായി അഭിനയിക്കുന്ന മറ്റൊരു നടനും പ്രതിക്കൂട്ടിനു സമീപം നില്‍ക്കുന്നു. സഹസംവിധായകന്‍ വാവ അവര്‍ക്ക്‌ എടുക്കാന്‍ പോകുന്ന സീന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. പരീക്ഷയ്ക്ക് കോപ്പിയടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവനെ പോലെ ഞാന്‍ കാതുകൂര്‍പ്പിച്ച് കേട്ടുനിന്നു.

ക്യാമറയും ലൈറ്റും ഒക്കെ റെഡിയായപ്പോള്‍ സംവിധായകന്‍ ഡോ.ബാബു ജനാര്‍ദ്ദനന്‍ വന്നു രംഗമൊക്കെ നിരീക്ഷിച്ചു ചോദിച്ചു: "എവിടെ കള്ളന്‍ ?"

വാവ എന്നെ ചൂണ്ടികാണിച്ചു. കള്ളനെ ബോധിച്ചപോലെ അദ്ദേഹം മോനിട്ടറിനു മുന്നില്‍ പോയി ഇരുന്നു. വാവ എന്റെ അരികില്‍ ഓടിവന്നു രംഗം പറഞ്ഞുതന്നു. ചളം ആക്കരുത് എന്ന് മന്ത്രിച്ചു. എന്റെ ഉള്ളില്‍ തീകനല്‍ നീറിവന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ കാണാന്‍ കൊതിച്ചിരുന്ന സീമയുടെ കൂടെ ഒരുമിച്ച് അഭിനയിക്കാന്‍ കിട്ടിയ അവസരം. അന്ന് അനൂപ്‌മേനോന്‍ താരം ആയിരുന്നില്ല. ഇന്നവന്‍ താരമായത്തില്‍ ഞാന്‍ ഏറെ സന്തോഷിക്കുന്നു. 

"സ്റ്റാര്‍ട്ട്, ആക്ഷന്‍ , ക്യാമറാ" കേട്ടതും ഞാന്‍ കള്ളനെ പോലെ കൈകൂപ്പി നിന്നു. വക്കീല്‍ വേഷം ചെയ്യുന്ന പൂജപ്പുര രവി എന്നോട് ചോദിച്ചു. "എവിടെ വെച്ചാണ് നിങ്ങള്‍ സംഭവം കണ്ടത്‌?" ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. "ഓര്‍മ്മയില്ല സാര്‍ " എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അപ്പോഴും ജഡ്ജിയായി അഭിനയിക്കുന്ന സീമേച്ചിയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു.

"കട്ട് " സംവിധായകന്‍ അലറി. ഞാന്‍ സ്വബോധത്തില്‍ ഞെട്ടി. ഞാന്‍ എഴുതാത്ത ഡയലോഗ് താന്‍ എവിടെനിന്നാടോ കാച്ചിയത്? അയാള്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. ശരിയാ ഞാന്‍ എന്ത് ധൈര്യത്തിലാ "ഓര്‍മ്മയില്ല സാര്‍ " എന്ന് ഡയലോഗ് അടിച്ചത്? എല്ലാത്തിനും കാരണം സീമേച്ചിയാണ്. അവരുടെ വശ്യരൂപത്തില്‍ ഞാന്‍ മതിമറന്നുനിന്നതാണ് ഹേതു. അവര്‍ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. അനൂപ്‌മേനോന്‍ സാരമില്ല എന്ന മട്ടില്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. വാവ എന്റെ നേരെ നോക്കി നാവ്‌ കടിച്ചു. അതിനര്‍ത്ഥം ഇനി തെറ്റിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ പുറത്ത്‌ എന്നാണു.

വീണ്ടും രംഗം ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. അതില്‍ ഞാന്‍ പോലീസ്‌ വേഷമിട്ട ജൂനിയര്‍ നടന്മാര്‍ക്കൊപ്പം പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി നടക്കണം. അന്നേരം അനൂപ്‌മേനോന്‍ 'ലോറിക്കാരന്‍ നോബിള്‍ ആയി കൂട്ടില്‍ കയറണം. ഇതാണ് രംഗം. ഞാന്‍ പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാന്‍ അല്പം താമസിച്ചുപോയി. അതിനും സംവിധായകന്‍ അലറി പറഞ്ഞു "കട്ട്" എന്താടോ താന്‍ പെരുമ്പാമ്പിനെ വിഴുങ്ങിയാണോ നില്‍ക്കുന്നത്‌. ഇറങ്ങി നടക്കെടോ" എന്നു കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ കൂട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിനടന്നത്. 

സത്യത്തില്‍ ഇതിനും കാരണം സീമേച്ചിയുടെ മാസ്മരിക കാന്തവലയം തന്നെ! അത് ഏകദേശം സെറ്റിലെ എല്ലാവര്ക്കും തോന്നിയോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. വാവയും സംവിധായകനും എന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അനൂപ്‌മേനോന്‍ അര്‍ഥം വെച്ച നോട്ടം നോക്കി. 

സീരിയലിന്റെ പേര് 'മുഹൂര്‍ത്തം'. അങ്ങനെ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവിസ്മരണീയ മുഹൂര്‍ത്തം ആയിരുന്നു ആ സീരിയല്‍ കോടതിയില്‍ അരങ്ങേറിയത്‌.